ميدان حسن آباد

ميدان حسن آباد

تكنولوژي، واژه اي ظاهرا ملموس اما نامفهوم براي مصرف گرايي. بدون ترديد برخي از ما قبول داريم كه فناوري تا جايي كه به نفع حيات زمين و نه صرفا جامعه و نه صرفا در خدمت انسان باشد، ميتواند مورد تحسين واقع شود. معتقدم زماني معماري به قدري پيشرو بوده كه فناوري را به خدمت ميگرفته و حتي گاهي فناوري براي خلق يك بنا شكل ميگرفت.

معماري با تكامل انسان و فرهنگ هاي انساني تكامل پيدا ميكند و از اين رو نيازمند گذر زمان است.. صبر و حوصله به خرج ميدهد و قدمهايش را آهسته برميدارد. اما فناوري به مرور زمان نشان داده به مانند يك اسب افسار گسيخته يك تازي ميكند و سر راهش تمام اتفاقات ممكن را به مثابه ي يك آزمون و خطا مي نگرد و امروز اغلب زمينه ها در عرصه هاي علمي و عملي دنباله روي ردپاهايي هستند كه از فناوري به جاي مانده.

امروز فناوري، معماري را به دنبال خود ميكشد و گاهي ميبينيم يك معماري بدون توجه به ارزش هاي محيطي، فرهنگي و حتي بافت خود، تمام حواسش به حركت و يكه تازي هاي فناوريست. بساز و بساز و بساز…

و گاهي به قدري تخت گاز ميرويم كه كله پايمان ميكند… به نظر شما كداميك از بناهايي كه امروز خلق ميشوند در آينده به عنوان يك اثر ارزشمند از آن ياد خواهد شد؟
آثاري هستند كه وقتي از كنارشان رد ميشوي متوجه ميشوي اين آثار متعلق به فرد و جامعه اي نيستند و تمام انسان ها، خواه يك شهروند باشد يا يك توريست هموطن يا نروژي از كنارشان به راحتي عبور نميكند، اندكي مكث ميكند و حتي از تماشاي آنها لذت ميبرد.

كداميك از بناهاي امروزي صرفا براي اينكه فضايي اشغال نكنند، ساخته شده اند؟! تا چه وقت ميخواهيم تمام هوش و حواسمان را به بيشتر و بيشتر ساختن و نامي براي خود دست و پا كردن معطوف كنيم…

چقدر از فضاهاي شهري را با همين ساخته ها از بين برديم؟!

شيخ لطف الله، كبود يا حسن آباد چه فرقي ميكند… اينها آثاري هستند كه متعلق به نژاد و يك شهر نيستند، و فرقي هم بين مخاطبين قائل نيستن. زمان هاي طولاني با ما مدارا كرده اند و الان وقتش رسيده كه حفظ و نگهداريشان كنيم.

بخش مهمي از هويت هاي انساني ما روي زخم هاي اين بناها به يادگار خواهد ماند…

هادی رحیمی

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *