معماری در عصر تغییر اقلیم

مقالهمعماری در عصر تغییر اقلیم

نویسندگان

رفیعه فرشچی 

منتشر شده در نشریه علمی-پژوهشی معماری و شهرسازی صفه (نشریه تخصصی دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی) (دوره ۱۸، ۲-۱ – شماره پیاپی ۲، تابستان ۱۳۸۹ شمسی)

چکیده

بخشی از اشعه خورشید در برخورد با لایه اتمسفر زمین جذب و بخشی بازتابیده می شود. میزان جذب اشعه خورشید ۷۰ درصد و میزان بازتاب آن ۳۰ درصد است. این نسبت جذب و بازتاب موجب می شود دمای کره زمین در حد مطلوب ۱۵+ درجه سانتی گراد باشد. اما مطالعات و شواهد نشان می دهد که پس از انقلاب صنعتی، به دلیل انتشار بیش از حد گازهای گلخانه ای و مصرف سوخت های فسیلی، ذرات معلق در هوا و میزان آلودگی بیشتر شده و نسبت جذب به بازتاب تا ۷۲ به ۲۸ درصد رسیده است. این تغییر موجب گرم شدن کره زمین شده و بر ادامه حیات انسان تاثیرات مخربی بر جای گذاشته است. انتشار گازهای گلخانه ای با مصرف سوخت های فسیلی ارتباط مستقیم دارد. به این سبب، پیش بینی تمهیداتی برای کاهش مصرف سوخت های فسیلی و استفاده از انرژی های پایدار، ضرورتی اجتناب ناپذیر است. با توجه به این که بیش از ۵۰ درصد از مصرف انرژی در شهرها و بیش از ۴۵ درصد آن در بناهاست، تمهید هرگونه روشی برای کاهش و صرفه جویی و بهینه سازی این مقدار مصرف در شهرها و بناها و درنهایت، کاهش تولید گازهای گلخانه ای، تاثیر بسیار زیادی در جلوگیری از روند تغییر اقلیم و گرمایش جهانی خواهد داشت.

واژگان کلیدی:

گازهای گلخانه ای ؛ تغییر اقلیم ؛ گرمایش جهانی ؛ انرژی های تجدیدپذیر ؛ طراحی پایدار

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *