نقش محیط طبیعی در ایجاد حس مکان در مسکن شهری

نقش مواد تغییر فاز دهنده در بهبود و احیای عملکرد بادگیر ؛ مطالعه موردی: اقلیم گرم و مرطوب

مقاله نقش محیط طبیعی در ایجاد حس مکان در مسکن شهری‌

نویسندگان

مهدی شیبانی ؛ زهرا پورسلیمان امیری

منتشر شده در فصلنامه علمی – ترویجی منظر (پژوهشکده نظر) (دوره ۹، شماره ۴۱، زمستان ۱۳۹۶ شمسی)

چکیده

حیاط ‌ها به عنوان فضاهای اصلی در خانه ‌های سنتی موجد حس مکان برای ساکنین هستند. این فضاهای بینابینی نقش مهمی در فعالیت‌ های روزانه داشته و ارتباط انسان – محیط را در خانه‌ های سنتی (چه میان ساختمان ‌های مجموعه مسکونی یا بین فضاهای داخلی و ساختمان‌ های همجوار) برقرار می‌ کردند. اما در بناهای معاصر در نتیجه تراکم جمعیت و کاهش سرانه زمین، این عنصر حیاتی ناپدید شد و فعالیت ‌های روزانه در این فضای عملکردی به دیگر عملکردهای مشابه با سرانه فضایی پایین تقلیل یافته، در نتیجه نوع ارتباط انسان – محیط نیز تغییر دگرگون شد. بنابراین، در اثر نیاز روزافزون و غیرقابل اجتناب به ساخت آپارتمان‌ ها و مجموعه‌ های مسکونی در جوامع معاصر، هدف این مقاله یافتن ارتباط گم‌ شده میان انسان و محیط و جایگزینی حیاط ‌های سنتی با گزینه عملکردی و رفتاری مناسب در مسکن معاصر است.

تئوری تحقیق بر پایه گفتمان میان فضاهای داخلی و بیرونی در حیاط ‌های سنتی ایران، بر این امر تصریح می ‌کند که ایجاد حس مکان موجب رضایت ‌مندی ساکنین و عاملی کیفی در برنامه ‌ریزی مسکن آینده است.

واژگان کلیدی:

حس مکان ؛ ارتباط انسان – محیط ؛ حیاط‌ ها ؛ گفتمان میان فضای داخلی و بیرونی

 

نقش محیط طبیعی در ایجاد حس مکان در مسکن شهری

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *