بررسی رابطه بین هوش هیجانی جوانان و تمایل آنها نسبت به نمادهای شهری

بازشناسی مفهوم سکونت در سکونتگاه‌ های خودانگیخته مبتنی بر تجارب جهانی

مقالهبررسی رابطه بین هوش هیجانی جوانان و تمایل آنها نسبت به نمادهای شهری

نویسندگان

نسیم نجفی ظریفی ؛ ساناز لیتکوهی

منتشر شده در نشریه علمی معماری و شهرسازی ایران (دوره ۱۰، شماره ۱۸ ، پاییز و زمستان ۱۳۹۸ شمسی)

چکیده

نیاز انسان به نظم دادن و سازمان دهی زمان و مکان، او را به استفاده از نمادها سوق داده و تاریخ معماری بشر مملو از عناصر نمادینی است که مستقل یا در ارتباط با یک بنا یا مجموعه ای از بناها ظهور می کنند. المان های شهری نیز به عنوان عناصری که در آنها غالبا نقش مفهومی و نمادین قوی تر از عملکرد کالبدی است، به عنوان گونه اصلی عناصر نمادین در سکونتگاه های انسانی درک می‌ شوند. این پژوهش به بررسی رابطه بین مولفه‌ های هوش هیجانی استفاده کنندگان فضا و تمایل آنان به استفاده از عناصر نمادین معماری یا شهرسازی در جوانان پرداخته است. برای بررسی این موضوع دو پرسشنامه مورد استفاده قرار گرفت: در درجه اول پرسشنامه استاندارد هوش هیجانی ( بار – آن) برای سنجش میزان هوش هیجانی پاسخ دهندگان بکار رفته و سپس با طراحی پرسشنامه ای دیگر ترجیحات فضایی آنان مورد سنجش قرار گرفت.

داده‌ های بدست آمده از هر دو پرسشنامه با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل گردید. در این پژوهش میزان تاثیرگذاری عناصر نمادین معماری به عنوان یکی از مولفه‌ های کیفیت فضای شهری از منظراستفاده کننده ارزیابی گردید.براساس نتایج به دست آمده، میان مولفه‌ های هوش هیجانی (شامل خودآگاهی هیجانی – خودابرازی – عزت نفس – استقلال) و همچنین میزان کل هوش هیجانی افراد و اقبال و تمایل آنان به استفاده از عناصر نمادین معماری رابطه مستقیم و معنی دار وجود دارد. بنابراین سنجش ویژگی‌ های شخصیتی افراد به عنوان شاخصی در فرآیند بهبود کیفیت محیط براساس تمایلات و ترجیحات آنان، در طراحی فضای شهری حائز اهمیت بوده که بتواند عرصه‌ های عمومی پاسخگو را برای شهروندان به وجود آورد.

واژگان کلیدی:

هوش هیجانی ؛ نماد ؛ نشانه ؛ المان شهری ؛ عناصر نمادین ؛ جوانان

 

بررسی رابطه بین هوش هیجانی جوانان و تمایل آنها نسبت به نمادهای شهری

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *