طراحی حسی در معماری

شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر پایداری اجتماعی مکان در فضای آموزشی (نمونه موردی: دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی تبریز)

مقالهطراحی حسی در معماری

نویسندگان

علیرضا عظیمی حسن آبادی، سیده زهرا ابوترابی

منتشر شده در دوفصلنامه اندیشه معماری (دوره ۲، شماره ۳، نسخه ی بهار و تابستان ۱۳۹۷)

چکیده

امروزه با گذر از عصر اطلاعات به عصر مفهومی، شاهد تغییر نگرش مردم،به عنوان مهم ترین موضوع طراحی معماری، به سوی معنویات،کیفیت در کنار کمیت و معناگرایی در کنار تمام مزیت های کمی گرای پیشین می باشیم.این نگرش در طراحی معماری را طراحی حسی نام نهادیم و سعی در کشف و تبیین اصول این معماری نمودیم. در طول زمان و در تمام اعصار این مهم در طراحی ها لحاظ می شده اما نام های گوناگونی بسته به مقتضیات زمان و مکان بر آن نهاده شده است، در صورتی که این معماری بی زمان و بی مکان است. این نوشته رویکردی کیفی دارد و در چارچوب نظریه برخاسته از داده ها تبیین شده است. روش جمع آوری اطلاعات آن از طرق میدانی (به شیوه مصاحبه شفاهی) و اسنادی (به شیوه مطالعات کتابخانه ای) بوده است. از دستاورد های این پژوهش معرفی رویکرد طراحی حسی در معماری، با ارایه راهکارهای مفهومی و کاربردی و روش طراحی مناسب رویکرد می باشد. همچنین عوامل موثر در نظام طراحی حسی در چهار بخش حواس انسانی، عوامل ماهوی، نیروهای بیرونی و توجه به سکانس های موثر دسته بندی و ارایه شدند.

واژگان کلیدی:

احساس گرایی، پارادایم سازی معماری، رویکرد مفهومی، مبانی طراحی، معناگرایی

 

طراحی حسی در معماری

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *