آراتا ایسوزاکی و دریافت جایزه پریتزکر سال ۲۰۱۹ میلادی

آراتا ایسوزاکی

اختصاصی هنر و معماری آبگینه؛

آراتا ایسوزاکی، معمار و نظریه پرداز هشتاد و هفت ساله‌ی ژاپنی موفق شد جایزه پریتزکر سال ۲۰۱۹ میلادی را کسب کند.

جایزه پریتزکر، معتبر ترین جایزه معماری جهان است که از آن به عنوان «نوبل معماری» یاد می‌شود. این جایزه که هر سال توسط بنیاد هیات (Hyatt) به یک معمار در قید حیات تعلق می‌گیرد، سال ۱۹۷۹ توسط جی آرتور پریتزکر و همسرش پایه گذاری شد و همچنان خانواده‌ی پریتزکر مدیریت آن را بر عهده دارند. خانواده پریتزکر در شیکاگو فعالیت های بین‌الملی تجاری داشتند و به دلیل حمایت از فعالیت های آموزشی، رفاه اجتماعی، علمی، پزشکی و فرهنگی شناخته شده بودند. جی آرتور پریتزکر سال ۱۹۹۹ از دنیا رفت و پس از او فرزندش جی توماس پریتزکر رئیس بنیاد هیات شد.

اولین جایزه پریتزکر در سال ۱۹۷۹ به فیلیپ جانسون (معمار آمریکایی) برای طراحی خانه شیشه‌ای تعلق گرفت. آراتا ایسوزاکی، هفتمین معمار ژاپنی است که موفق به کسب جایزه پریتزکر شده است. کنزو تانگه، فومیهیکو ماکای، تادائو آندو، کازیو سجیما و ریو نیشیزاوا، تویو ایتو و شیگرو بن پیش از موفق شده بودند این جایزه را کسب کنند.

 

آراتا ایسوزاکی

آراتا ایسوزاکی در ۲۳ جولای ۱۹۳۱ در خانواده‌ای ثروتمند در ژاپن به دنیا آمد. او در سال ۱۹۵۴ از دانشگاه توکیو فارغ التحصیل شد و فعالیت حرفه‌ای معماری را زیر نظر کنزو تانگه آغاز کرد. ایسوزاکی در سال ۱۹۶۳ دفتر تانگه را ترک کرد و دفتر معماری خود را تاسیس کرد؛ اما تا هفت سال همچنان با استاد پیشین خود کار می‌کرد. آراتا ایسوزاکی موفق شد خیلی سریع نام خود را در معماری ژاپن ثبت کند و با طراحی کتابخانه شهر اویتا در سال ۱۹۶۰ توجه های بسیاری را به خود جلب کرد.

آراتا ایسوزاکی

ایسوزاکی در برابر پاسخ گویی به یک سبک خاص در معماری مقاومت می‌کند و ترجیح می‌دهد که راه حل های معمارانه‌ی او بتواند به نیاز های اجتماعی و فرهنگی و سیاسی پاسخ دهد. او نسبت به برچسب هایی که بر کار هایش می‌زنند نیز حساس است. او در جست و جوی معماری معنادار، ساختمان هایی با کیفیت بالا طراحی می‌کند که تا امروز مقابله با آن ها رد کرده است؛ ساختمان هایی که تکامل پایدار او را نشان می‌دهند و همیشه یک رویکرد تازه دارند.

آراتا ایسوزاکی

برندگان جایزه معماری پریتزکر مبلغ صد هزار دلار آمریکا جایزه‌ی نقدی و یک گواهی معتبر دریافت می‌کنند. از سال ۱۹۸۷ به بعد یک مدال برنز با طرح لوئیس سالیوان به این جایزه ها اضافه شده است که سه واژه‌ی ایستایی، کاراریی و زیبایی (کیفیت های لازم معماری از نظر ویتروویوس) به زبان لاتین روی آن حک شده است. نامزد های جایزه پریتزکر محدود به ملیت یا اعتقادات خاصی نیستند و مسئولان حکومتی، معماران آکادمیک، معماران تجربی، نویسندگان، منتقدان، جوامع یا صنعتگران معماری و یا هر کسی که دغدغه‌ی رشد معماری داشته باشد، می‌تواند تا قبل از اول نوامبر هر سال اثر خود را به وبسایت این موسسه ارسال کند و خود را به صورت شخصی نامزد این جایزه کند.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *